Zwarte Woud 30 juni 2017

Gepubliceerd op: 09-07-2017

Vijfdaagse reis Zwarte Woud

De reis stond gepland met 6 personen: Heinz en Martina Michelbrink, Hans Koopmans, Paul Beekman en Paul en Anneke Brouwer.
Jammer voor de rest die zich niet aangemeld hadden, want het bleek een fantastische tocht te zijn ;-)

 

De week voorafgaand aan de reis waren de weersverwachtingen ronduit slecht met weercijfers 1 en 2 voor de geplande dagen. Gelukkig veranderde dat de laatste week gestaag van slecht naar iets beter, tot uiteindelijk prima weer.

De dag van vertrek begon bij ons (Paul en Anneke) met ongeveer 5 druppels regen en zo eindigde deze ook bij aankomst op de eindbestemming.

Samen met Paul Beekman zijn we vertrokken richting Kaldenkirchen om daar rond 09:30 uur aanwezig te zijn op ons ontmoetingspunt. Dit was voor ons allen het meest gunstige trefpunt.
Na begroeting gingen we al gauw op weg, maar werden we vrijwel direct geplaagd door een onwillig spiegeltje van Hans die een eigen leven ging leiden. Een eerste korte stop was nodig om het ding in de juiste positie terug te dwingen, maar bleek al gauw niet het gewenste resultaat te hebben. Bij de tweede onderbreking hebben we het ding onze wil opgelegd met behulp van wat gereedschap!

En daarmee zijn meteen alle problemen van de reis verteld, want voor de rest hebben we alleen maar genoten.

 

Na ongeveer 500 kilometer snelweg waren we bij ons eerste tussenpunt; van hieruit zou de reis verder binnendoor gaan. Het dat was maar goed ook, want de laatste kilometers waren we in een file terecht gekomen terwijl de temperatuur inmiddels hoog opgelopen was. Zo hoog dat het rijden in de file veel te heet werd voor zowel mens als machine.

Vanaf dit punt hebben we de routes gevolgd die door MoorMotor aan ons was verstrekt. Dit bleken uitstekend routes te zijn met prachtige wegen in een geweldige omgeving. Ook de aangegeven uitzichtpunten of bezienswaardigheden waren goed bedacht en verdeeld over de afstanden.

 

De eerste dag zat erop na bijna 600 kilometer afgelegd te hebben. Een prachtig hotel met zeer ruime kamers en vriendelijk personeel stond ons te wachten. Voor de motoren vonden we achter het hotel een plaatsje onder een grote overkapping, vanwaar we bijna letterlijk in de kamers stonden. Super!

De zaterdag - weer een geweldige route - sloten we af met wat regen in de middag, maar dat mocht de pret niet drukken.

Terug in het hotel stond ons - net als de rest van de dagen - een heerlijk viergangen diner te wachten.

 

Op zondag was het behoorlijk bewolkt, maar leek het prima te zijn om op de motor te stappen voor wederom een mooie route. Helaas bleek op de Schwarzwald Hochstrasse het zicht terug te zijn gelopen tot minder dan 100 meter en soms zelfs zo weinig dat de laatste in de groep de eerste rijder niet meer kon zien!
We besloten daarom terug te keren naar het hotel. Na een kop koffie en wat frisdrank bleek het weer toch op te knappen en besloten we na de lunch alsnog een deel van de route te rijden. En dat was een goede zet, want we werden wederom getrakteerd op een een prachtige omgeving met een heerlijke zonnetje en prima temperatuur!

 

Maandag - dag 4 - bracht ons met uitstekend weer naar 1200 meter hoogte; bijna het hoogste punt van het Zwarte Woud en met de mooiste route van deze reis.

En toen was het alweer tijd om te vertrekken op dinsdag. Eigenlijk had niemand daar zin in en waren nog een paar extra dagen wel een wens. Het voorstel van Heinz om door te rijden naar Zwitserland zat hem als voorrijder waarschijnlijk nog in het hoofd toen hij na een mooie route bij de snelweg aankwam en de oprit richting het noorden liet liggen en vrolijk doorreed naar de oprit richting Basel ;-) Toch maar omgedraaid en de weg terug naar huis gekozen …..

Het was inmiddels snikheet toen we op de snelweg in de file terecht kwamen. Dit bleek gelukkig de kijkers file te zijn want op de andere weghelft bleek een totaal uitgebrande autotransportwagen te staan. Dit leverde een file van minstens 40 kilometer op waarin iedereen in de brandende zon stond en geen kant mer op kon. Hadden wij even geluk om de andere kant op te kunnen rijden …

Terug in Kaldenkirchen namen we afscheid van Heinz en Martina en Hans, die van hieruit weer de meest gunstige route naar huis namen. Paul en wij reden samen verder tot ook onze wegen zich splitsten.

Moe maar zeer voldaan kwamen we thuis aan met in onze herinnering een prachtige reis.

Heinz, Martina, Hans en Paul: bedankt voor een fantastische tocht!

 

Paul en Anneke.