Chapterweekend 2016

Gepubliceerd op: 19-09-2016

Vrijdag 16 september vertrok de stoet Harley’s vanaf onze sponsordealer Big-Rivers met donderend geweld richting hotel Gasthof Zum Freden in Bad Iburg.

Niet helemaal exact volgens het door Activity Officer Jos opgestelde vertrektijdschema, want Daan en Marga waren ietsje later in verband met oponthoud door een wielerwedstrijd. Natuurlijk was dat geen probleem.

De weergoden leken ons goed gezind en de sfeer zat er al prima in. De rit in de richting van Münster was goed voorbereid. Immers, met een Garmin erbij kan het niet fout gaan…. Voordat we met de overmacht aan PK’s Duitsland inreden, werd er eerst nog een lekkere lunch genuttigd op een terras in Beltrum.

Prachtige slingerweggetjes en hier en daar wat glooiing, gaven al vrij snel daarna het gevoel dat je in een totaal andere omgeving bent. Nadat we in Duitsland met enige hapering een rotonde hadden genomen, reed de stoet onder aanvoering van Jos en met voorrijder Riny een wel heel klein weggetje in. Dit weggetje leidde tot het erf van een boer die tot zijn grote schrik een 20 tal Harley’s aan zag komen in zijn doodlopende achtertuin….. Draaien dus op het krappe erf. Met onze recente riders training nog vers in het achterhoofd, wist een ieder de “keren op de weg oefening” met de voet op de rem en zacht slippende koppeling uitstekend en zeer beheerst uit te voeren! Tja, dat gebeurt er dus als je een flink aantal waypoints toevoegt aan je Garmin. Je hebt dan een permanent herberekenende GPS op je stuur hebt staan: Hij doet van alles, behalve je de juiste kant op sturen! Het leuke aan deze exercitie was, dat je de colonne HD’s ook eens van een andere kant kunt zien. Voor- en achterrijders hebben elkaar zo enkele keren kunnen groeten. Gelukkig leidde dit verder niet tot oponthoud, want volgens militaire precisie bereikte Jos en zijn gevolg nog ruim op tijd het hotel.

Dit hotel was uitgekozen op kwaliteit van eten, de mooie ruime kamers, prima bedden en uiteraard ook op de veilige parkeerplaats voor onze stalen rossen. Al deze selectiecriteria bleken te kloppen. Behalve een klein dingetje dat niet was ontdekt bij de voorbereiding: het hotel bleek een 50+ hotel. Naast ons gezelschap (waarvan de gemiddelde leeftijd overigens prima in die doelgroep past) bleken er meer gasten met rollator te zijn, dan met een in rubberhangende Twincam. Dit zou echter zeker onze pret niet gaan drukken.

Voor dag nummer 2 stond verdere verkenning van het Teutoburger Wald op het programma. Niet iedereen besloot die dag mee te rijden. Dit in verband met links en rechts een blessure en of ander ongemak, al dan niet ontstaan door de overvloedig geschonken Jack Daniels van de avond daarvoor. Naast afvallers kwam er die dag ook nog groepsaanvulling (Gert en Pieter). De dagrit voerde over heuvels die op bepaalde plekken wel bergen leken. Hier en daar haarspeldachtige bochten leiden tot een prachtrit! Helaas kregen we die ochtend “Pikkeltjesregen” op ons scherm en vizier. Dit leidde ertoe, dat de gashendel iets beheerster moest worden aangedraaid.

Rond het middaguur werd gestopt voor de lunch in Vörden. Hier werd duidelijk dat Duitsers beslist niet karig zijn met het verstrekken van hoeveelheden. Het haantje op de kaart, bleek geen stuk van een poot o.i.d., maar bleek de omvang van een middelgrote hond te evenaren. De riders die zich hier aan waagden, konden bij de middagrit voorover leunen op hun buik!

De middagrit terug naar het hotel verliep verder zonder noemenswaardige incidenten, behalve dat het peloton in de laatste 10 kilometer wat uit elkaar viel. Maar ook dat kwam uiteindelijk weer goed, zodat we allen ruim voor 19:00 uur klaar zaten voor wederom een fantastisch buffet. Deze keer was er naast voldoende vlees en vis ook pasta. Alles van uitmuntende kwaliteit!

Het avondprogramma was deze keer (nog) iets luidruchtiger. Tafel 1 zette vanaf het toetje een smartlap in. Tafel 2 kreeg daarna de beurt om dit ook te doen. Daarna was het aan tafel 3 om een lied in te zetten. Omdat niet iedereen een mobiel bij zich had om de liedtekst te kunnen lezen, zette Olav het lied van vrouw Havekamp in “met die dikke wielen” (?!?) Die tekst bleek iedereen uit zijn hoofd te kennen. Het geluid dat in koor door al die 26 kelen werd voortgebracht, oversteeg zo mogelijk het geluid van een stoet Harley’s in een tunnel. De hotelbar was na dit geluidsoffensief korte tijd later geheel voor ons chapter …….

Op dag 3 was iedereen weer op tijd uit de veren. De souplesse en fysieke gesteldheid was na die laatste baravond niet bij iedereen meer helemaal optimaal. Ook dag nummer 3 liet prachtig weer zien. Voordat we weer Nederland aandeden, werd er nog in Zwillbrock gestopt voor een grote appelpunt en koffie. Daarna was iedereen weer helemaal fris voor de laatste etappe door de Achterhoek. De reis eindigde in Zevenaar. Elkaar aldaar de handenschuddend, werd geconcludeerd dat het wederom een zeer geslaagd Chapterweekend was! Dit jaar gelukkig uitsluitend leuke ervaringen en geen incidenten, zodat we wat dat aangaat volgend jaar weer allemaal met dezelfde motoren deel kunnen gaan nemen.

Erik-Jan Zwiep